Otuz altı yaşımdayım. İlk çocuğumuz, dört yıllık denemenin ve üç tüp bebek tedavisinin sonunda gelen bir bebekti. Eşimde sperm motilite sorunu, bende hafif endometriozis vardı. İlk iki tüp bebek başarısız, üçüncüsü pozitif. Oğlumuz şu an üç buçuk yaşında.
İkinci çocuk konusunu açtığımızda iki yıl sonraydı. Doktorumuza gittik, üç dondurulmuş embriyomuz vardı henüz. 'Yeniden transfer için randevu al, hazırlık başlasın' dedi. Ben yumurtalıklarımın eski yorgunluğunu hatırladım, eşim mali yükü, ve oğlumuza gereken zamanın bölüneceğini düşündük. Ama yine de adım atacaktık.
Randevumuz Mart ayı sonundaydı. Şubat ayında, regl gelmeyince, tüp bebek planı için bedenimi hazırlıyordum. Belki bir hafta gecikmedir dedim. İki hafta gecikti. Eve bir gebelik testi aldım, sırf 'önce bunu eleyeyim' diye. Pozitif çıktı.
İlk başta kabul edemedim. Eşime gösterdim, o da inanmadı. İkinci test aldık, sabah idrarı, dijital. 'Hamilesiniz, 3+ hafta' yazdı. Ağladım. Eşim ağladı. Sonra güldük. Sonra korkmaya başladık. Çünkü ilk çocukta yaşadığımız zorluklar, doğal gebeliğin de problemli olabileceğini düşündürdü.
Kadın doğum hocamla görüştüm, beta hCG baktırdım: 1450, hızlı yükseliyor. Ultrasonda 7. haftada kalp atışını gördük. Sağlıklı tek embriyo. Hocam 'tüp bebek sonrası bazı kadınlarda doğal gebelik beklenenden sık görülüyor, çünkü hormonal sistem belki yıllar sonra ilk kez 'normalize' oluyor' dedi.
Gebeliğim sorunsuz geçti. Kız bebeğim şu an beş aylık. Oğlumla aralarında dört yaş var, mükemmel uyumlular.
Üç dondurulmuş embriyomuz hâlâ saklı. Eşimle uzun düşündük, üçüncü çocuk şimdilik düşünmüyoruz, ama embriyoları beş yıl daha saklayacağız, kararı sonraya bırakıyoruz.
Bu hikâyeyi paylaşıyorum çünkü tüp bebek tedavisi gören kadınlara bir umut ipucu olabilir. Tüp bebek bedeniniz için bir 'son' değil. İlk çocuğunuz tedaviyle gelmiş olsa da, ikinci çocuğunuz için bedeniniz yeniden 'kapısı açık' olabilir. Bu mucize gibi gelse de, bilimsel olarak da dökümante edilmiş bir fenomen: post-IVF spontan gebelik. Kadın bedeninin esnekliği, yıllar içindeki hormonal yenilenme, ilk çocuğun emzirme sonrası bedensel adaptasyonu... hepsi etken.
Elbette herkes yaşamayacak bunu. Ben de tek bir hikâyeyim. Ama ikinci çocuk için tüp bebek planlayan kadınlara öneriyorum: doktorunuzla 'doğal gebelik şansımız' konusunu da konuşun. Aktif olarak doğal denemeyi reddetmeyin. Bedenin söyleyecek bir sözü olabilir.
İlk çocuğun tüp bebek ile dünyaya gelmesi, ikinci çocuğun da tüp bebek olacağını garanti etmiyor. Tıbbi literatürde post-IVF spontan gebelik oranları, çiftin tedavi nedenine göre değişiyor: tubal nedenli infertilitede çok düşük, açıklanamayan infertilitede ya da hafif faktörlerde nispeten yüksek olabiliyor. Bizim durumumuzda ilk neden eşimde sperm motilite sorunuydu, bu üç yıl içinde yaşam tarzı değişiklikleriyle iyileşmişti. Doktoruma sonradan sordum, 'eşinizin son spermiogramı normaldi, sizin ilk doğumunuzdan sonra hormonal yenilenme oldu, bu kombinasyon sürpriz bir doğal gebeliği mümkün kılmış olabilir' dedi. İkinci tüp bebek planlayan kadınlara önerim: doktora başvurmadan önce en az altı ay aktif şekilde doğal denemeye verin (eğer yaşınız buna izin veriyorsa), çünkü bedeniniz size bedavadan bir armağan sunmuş olabilir. Tabii her durum kendi içinde değerlendirilmeli ve infertilite uzmanıyla konuşulmalı.