Köln'de yaşıyoruz, eşim mühendis ben hemşireyim. On iki yıldır Almanya'dayız. Çocuk planımız evlilik sonrası oldu ama üç yıl deneyince tüp bebek gerektiğini anladık. Almanya'da tedaviye başlamayı düşündük, sigortamızın belli bir kısmını karşılayabileceğini öğrendik. Ancak işin lojistiğine bakınca, çok zorlandık.
Almanya'da tüp bebek randevuları aylar öncesinden veriliyor, hekim seçimi sınırlı, sigortanın karşıladığı kısım üç deneme ile sınırlı, dördüncü deneme tamamen cepten ödeniyor. Ayrıca Almanya'daki bazı tedavi protokolleri Türkiye'de daha esnek (örneğin embriyo seçimi için bazı genetik testler Almanya'da yasal olarak yapılamıyor ama Türkiye'de yapılabiliyor). Bizim eşimde dengesiz translokasyon vardı, PGT-M ihtiyacımız oldu. Bu testin kapsamı Almanya'da bizim için sınırlıydı.
Kararı verdik: tedaviyi Türkiye'de yapacağız. Annem İzmir'de, oraya gidip orada tedaviye girmeyi planladık. Bir merkez seçtim, tıbbi raporlarımı önceden gönderdim, online görüşme yaptım. Plan netleşti. Eşim üç haftalık izin aldı, ben altı haftalık izin aldım (Türkiye'deki süre boyunca).
İzmir'e geldik, anneme yerleştik. Annemin desteği bu sürecin en görünmez ama en sağlam ayağı oldu. Hem yemek hem temizlik hem de duygusal varlık. Stimülasyona başladım. On iki gün boyunca her ikinci gün kontrole gittim, eşim de ona göre işlerini ayarladı. Yumurta toplama günü yedi yumurta alındı, dördü blastokiste ulaştı, PGT-M yapıldı, ikisi etkilenmemiş bulundu.
Transfer iki ay sonra yapıldı (freeze-all sonrası). Ben Almanya'ya bu sırada döndüm, transfer öncesinde bir hafta için tekrar İzmir'e geldim. Beta pozitif geldi. İlk trimester takibi Türkiye'de oldu, sonra Almanya'ya tamamen döndüm, doğumum Köln'de oldu.
Kızımız şu an dört aylık, sağlıklı. Almanya pasaportu da Türkiye pasaportu da var.
Yurt dışında yaşayıp tedavi için Türkiye'ye gelmenin pratik tavsiyeleri: birincisi, tıbbi raporlarınızı dijital olarak hazırlayın ve önce online konsültasyonla doktorla anlaşın, sürpriz olmasın; ikincisi, ailenizden ya da güvendiğiniz birinden Türkiye'de bir 'destek üssü' alın çünkü stres çok büyük, yalnız geçirmeyin; üçüncüsü, çalıştığınız ülkenin sigortasıyla nasıl bir koordinasyon yapabileceğinizi araştırın, bazı testler veya ilaçlar geri ödenebilir; dördüncüsü, transfer sonrası dönüşte uçuş zamanlamasını dikkatli planlayın, ben transferden bir hafta sonra uçtum, bu güvenli bir aralıktı; beşincisi, gebelik takibinin iki ülke arasında nasıl yapılacağını önceden netleştirin.
Almanya'da on iki yıldır yaşıyorum, ama anneliğim İzmir'de başladı. Bunun bir sembolik yanı var. Belki, kızım büyüdüğünde, ona iki ülkenin de hediye olduğunu anlatacağım. Bedenim, dilini hâlâ unutmadığı topraklarda anneliğe açıldı.
Yurt dışında yaşayan ama Türkiye'de tedaviye gelmek isteyen Türk vatandaşlarına bazı pratik tavsiyeler: birincisi, mevcut sigortanızla Türkiye'deki tedavinin koordinasyonunu önceden netleştirin, bazı Avrupa sigortaları yurt dışındaki tedaviye katkı sağlayabiliyor. İkincisi, Türkiye'de tedavi süreniz boyunca kalabileceğiniz bir aile evi veya uzun süreli kira düzeni planlayın; otelde altı hafta kalmak hem mali hem de psikolojik olarak yıpratıcı olabilir. Üçüncüsü, transfer sonrası uçuş için doktorunuzdan onay alın; ben transferden bir hafta sonra uçtum, doktorum bunu güvenli buldu, ama her durum kendi içinde değerlendirilmeli. Dördüncüsü, doğum yapacağınız ülkeyi ve doğum öncesi takip yöntemini önceden netleştirin; eğer ana ülkenize döneceksiniz, gebelik takibinin Türkiye'deki ilk üç ay sonra Almanya'da nasıl devam edeceğini koordine edin. Beşincisi, çocuğunuzun çifte vatandaşlık prosedürlerini gebelik döneminde araştırın, doğum sonrasında elinizde belge eksik kalmasın.